Salı, Eylül 11, 2012

Kardeş-lik

Hayatta en çok sevdiğin insan kim deseniz, hiç düşünmeden "kardeşim" derim..

Koşulsuz korumam , kollamam gereken, ne olursa olsun, iyi de yapsa kötü de yapsa yanında duracağım, bazen kızdığım kavga ettiğim ama hep sevdiğim, canı acıdığında içimin parçalandığı tek insan.

Her kardeş böyle midir bilmiyorum? Olmayanları görüyorum bazen. Ama biz böyleyiz. Her zaman yanımda olacağını bildiğim kişi kardeşim. Her zaman ablasının yanında olacağını, gerekirse ablasının onun için herşeyi yoktan var edeceğini, kimseye gidemezse ablasına gidebileceğini bilir o da.

Bilmesi de gerekir, çünkü kardeş olmak böyle birşeydir.

Kardeşine yalan söylemezsin, onu aldatmazsın, arkasından iş çevirmezsin, bencil olmamazsın, "ben" diyemeyeceğin tek yer kardeşindir bana göre. Gerektiğinde "Sen" yoksundur "O" vardır.

Annem ve babam boşanırken - sanki ben çok büyükmüşüm gibi - herşeyi göğüsleme sebebim kardeşimdi. O küçüktü, onun korunması gerekiyordu. Sorumluluk benimdi. O benim yarım yamalak annelik tecrübem.

O çok ciddi bir hastalık geçirdiğinde ve ameliyattan çıktığında, saçını okşayıp uyumasını ve rahatlamasını sağlamak görevi de benimdi. Çocukluğundan beri en rahat saçını okşayınca uyur çünkü. Ameliyattan sonra narkoz'un etkisiyle "istemiyorum, gönderme ameliyata beni" dediğinde "Kimse gelip seni benden alamaz, sen uyu" dediğimde "Biliyorum" diyerek rahatça uyayabilmişti. Biliyordu, kimse alamazdı onu benden. Uyandığında herşey bitmişti bile. Bize geri dönmüştü. O bana çok sevdiğin birisini kaybetmek hissini ilk yaşatan.

Küçükken kavga edip, birbirimizi öldürmeye çalıştığımızda, çok sert vurduğu için ağladığım da, yanıma oturup benimle ağlayan, binlerce kez özür dileyen, bir daha o kadar sert vurmam diyerek öpen kardeşim : )

Ben Üniversitede okurken, bana gözyaşlarıyla ıslanmış mektuplar yazan kardeşim.. Otogarda otobüs gözükmeyene kadar el sallayan kardeşim.. Yolda yersin diye cips paketlerini elime tutuşturup, paketlerin içine minicik mektuplar atarak yolculuğumu gözyaşlarına boğan, beni hep şaşırtan kardeşim..

Sonra o Üniversiteye başka bir şehre gidince, bu sefer "canım ablam, ablaların birtanesi" diye başlayan mesajlar atarak, tüm maaşımı ona göndermeme, 4 sene boyunca ona çalışmama sebep olan kardeşim :)

Kendime araba aldığımı sanırken, sayesinde arabamı bile pek göremediğim kardeşim :)

Birimiz erkek, birimiz kız olduğumuz halde çoğu kız kardeşten yada erkek kardeşten yakın olabildiğimiz, birbirimizin sırdaşı olduğumuz kardeşim.

Herşeyimle dalga geçen ama hep destekleyen.. Lafını dinlediğim, lafımı dinleyen.

Kardeşimin olmamasını düşünemiyorum bile. Sadece 2,5 yaş var aramızda ve ben onsuz bir dünyayı hatırlamıyorum..

Bugün onun doğum günü. İyi ki doğmuş!! İyi ki ben onun ablasıyım.


2 yorum: