Cuma, Kasım 09, 2012

Gözlük hikayesi..Sevgili Murphy Amca..

Yılan hikayesine dönen gözlük muayenemi sonunda başardım!! Hoş Murphy amcanın nefesini hep ensemde hissetim bu süreçte..

10 sene önce gözlerimin bozuk olduğunu ve gözlük kullanmam gerektiğini öğrendiğimden beri gözlük kullanıyorum diyecektim ama diyemeyeceğim. Yaklaşık 5 senedir, en son gözlüğümünde üzerine basıp kırdıktan sonra bir daha buna yeltenmedim. Zaten gözlük kullandığım 5 sene içerisinde de gözlerime 3 farklı doktor tarafından, 3 farklı numara söylendiği için - sırasıyla 1,25 / 0,75 / 1,50 - artık doğru numaranın bulunacağı konusunda inancım kalmamıştı. Bende vazgeçmiştim..

Ta ki artık baş ağrıları ve dünyanın bulanık hali canıma tak edene kadar..

3 aydır göz doktoruna gideceğim. Yani gözlüğe dönme kararım 3 ay öncesine dayanıyor..Bu süreçte pek başarılı olamadım ama.. Lens mi gözlük mü kararı için de baya bir düşündüğümü belirtmeliyim.. Uzadıkça uzadı yani..

Ne demiş Murphy Amcam;
" Bir şeyin ters gitme olasılığı varsa, ters gidecektir."

Evimize yakın olan hastane göz için randevulu çalışmıyor. Gidip sıraya giriyor ve bekliyorsunuz. Çok büyük bir yerde yaşamadığımdan "ne kadar sıra olabilir ki?" düşüncem ile 2 hafta önce hastaneye gittim. Gittiğimde doktor operasyondaymış, yarım saat sonra çıkarmış, bekleyen 3 hasta varmış... beklemek istermiymişim? Tabi ki istemem. Eve geri döndüm..

Geçen hafta artık artan baş ağrıları, okunamayan alt yazılar sonucu tekrar gittim. Kayıt için sırada bile bekledim!! Sonunda sıra bana geldi.. Kayıt yapacak arkadaşların kendi aralarında " Doktor bugün gelecek mi? Muayene yapacak mı? " gibi konuşmalarını duyduğum anda bir şeylerin ters gideceğini anlamıştım zaten. Kendi içlerinde doktor konusunda emin olamayan arkadaşlar, bunların üzerine bana sırada bekleyen 4 kişi olduğunu söyleyince eve dönmek en iyi seçenek diyerek tabi ki eve döndüm!! Bekleyenler de neyi bekliyordu anlayamadım, çünkü geleceği belli olmayan bir doktor var ortada..

Başka bir yere telefon ettim, orası da randevulu çalışmıyormuş. Bekleyen 8 kişi varmış vs vs vs.. Sıra beklememe konusunda takıntılıyım evet..

Sonunda 10 sene kadar önce ilk göz muayenemi de olmuş olduğum göz hastanesine gitmeye kadar verdim. Randevumu aldım, tam saatinde ordaydım!!!

Ne demiş Murphy Amcam;
"Bir şeyin ters gidebileceği olasılıkları engelleseniz bile, anında yeni bir olasılık ortaya çıkacaktır."
Muayene için içeriye girdim, doktora daha önce gözlerime konulmuş olan farklı teşhislerden bahsettim. Muayenemi oldum. Heyecanlıydım, çünkü bu mevzuyu tarihe gömeceğime emindim!! Doktor "damla damlatıp bir daha bakalım, emin olmak istiyorum" diyene kadar ..
Damlayı bilenler bilir, göz bebekleri kocaman olur, yakını uzağı birbirine girer, damla gözleri deli gibi yakar ve damla sonrasında tekrar muayene olmak için yarım saat falan beklersiniz!!!

Ne demiş Murphy Amcam;
"Bir şeyin birkaç şekilde ters gitme olasılığı varsa, hep en kötü sonuç doğuracak şekilde ters gidecektir."

Damla damlatıldı, gözler yandı, sulandı, rimel aktı. Ben görememeye başladım. Bir anda dünyam karıştı.. O gün anneme gidip, yıllık planlarda yardım edecektim, bırak yıllık planı eve dönecek arabaya binmek için yola nasıl çıkacağım bilemiyorum..

Ve beklemekten kaçan Seda bekledi, bekledi, bekledi, bekledi.. 10 dk sürecek muayene 1 saat olarak sonuçlandı.. Kaçamadım.. Bu doktor kendinden çok emindi, gözleriminde 1,00 miyop olduğundan çok emin :)

Sonunda muayeneyi oldum, bir şekilde, hislerimle eve ulaştım. Göz bebeklerim küçülsün diye bekledim..

Yine de gururluydum, sonunda haletmiştim işte..

Akşam gözlük seçmek için gözlükçüye gittik. Ben hemen verirler sanırken 3 gün dediler.. Bugün 3. gün ama gözlükler ortada yok.. Yani ben hala bekliyorum..

Bu arada kırma, kaybetme ve sevmiyorum gözlük takmayı serzenişlerimi en aza indirmek için, kendimizi kaybedip 3 gözlük aldık..

Siyah eşimin seçimi, kırmızı benim ( pembe bulamadım) diğeri ise kırmızı veya siyah kıyafetime uymadığı durumlar için.. Abarttım biliyorum :)



Heyecanla gözlüklerimi bekliyorum şu an.. yani hala bekliyorum bekliyorum bekliyorum..

O kadar da hevesliydim gözlüklerim için, bir anda gözlük takma sevdası gelmişti bünyeme ..

Ne demiş Murphy Amcam
"Bir şeyin olma olasılığı, isteme olasılığı ile ters orantılıdır."

4 yorum:

  1. Blogunun yeni haline gözümü alıştırmaya çalışıyorum :)

    Benimde seninkine benzer uzun bir gözlük maceram var. :)

    Şimdi sadece bilgisayar ve kitap zamanlarında takıyorum. Laptop-Notbook bilgisayarlar biraz daha yoruyor insan gözünü.

    Tekrar doktora gitmem gerek :(

    Bu arada şuan pc başında olmama rağmen gözümde gözlük yokmuş yeni fark ettim :)


    Tak ihmal etme tarzı destek cümleleri kurmam çok yersiz olacak (Gözlüğü takmayan biri olarak)

    O yüzden eminim en kısa zamanda geçer rahatsızlığın :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu gozlukleri sevdim. Takarim bunlari saniyorum :)) Ama yine de emin degilim. Sende ihmal etme.
      Bu hali bana da tuhaf geliyor. Eski halini daha cok seviyorum ama bir kac kisiden ust uste yorum yapamiyorum, acamiyorum sikayeti gelince mecbur kaldim buna :(

      Sil
  2. Ay çok güldüm Seda :)) Murphy amcadan nefrettt ediyorum neffrettt :)) Neyse geçmiş olsun, geç olsun ama güç olmasın gözlüklerinle maceran :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sagol canim.bugun gelir gozlukler diye umutla hala bekliyorum ben :)))

      Sil