Cumartesi, Şubat 01, 2014

Zeynep!

5 ay 18 gün önce bu saatlerde sancılarınla boğuşuyordum..

5 ay 18 gündür hayatımda senden başka bir şey yok!

4 gündür gece gündüz uyumamak için direnmelerin, benim artık zombiliğin kitabını yazmam, tam "düzeldi" derken (düzelmek ne demekse?) bizi ters köşe yapman..

Evet şu an uyuyorsun ama ben uyuyamıyorum.. Vücudum devrilmek üzere ama beynim "birazdan uyanacak boşuna yatak tam ısınmış, yorgan seni sarıp sarmalamışken kalkmak zorunda kalma işkencesini yapma kendine" diyor! Uyandığın an beni gördüğünde mutlu uyanıyorsun hem..

Seninle ilgili anlatacak çok şey var..

Uyurken ne kadar güzel olduğunu anlatmakla başlayabilirim mesela..

O minik ayaklarını o daha da minik ellerinle tutma çabalarını..

Kimin kucağında olursan ol gözlerinin hep beni aramasını, gözlerimiz buluşunca kocaman gülmelerini..

Aylarca çaresizliğin, yalnızlığın kocaman girdabında debelenirken gözyaşlarımın gözyaşlarına karışmasını..

Anlatamam ama anlatmaya çalışabilirim işte..

Çok seviyorum!!